ఇతని పేరు ________ చెప్పుకోండి చూద్దాం…

ఇతని పేరు ______________
చెప్పుకోండి చూద్దాం…

బేసిక్ గా అన్ని చానళ్ళలో అప్పట్లో మారుమోగి పోయిన పేరు.
డ్రస్ బట్టి సైనికుడు అని తెలుస్తుంది…
ఫోటో పెట్టాను , అదీ ఇవాళ కార్గిల్ వీరుడని తెలుస్తుంది….

అవునులే గుర్తు వచ్చేసి ఉంటుంది మన గొప్ప వాళ్ళకి
కొంతమందికి ఇంకా గుర్తుకు రాలేదా….
అవునులే భై
గుర్తుపెట్టుకోడానికి ఈయనేమైనా

నోటుకి ఓటన్నాడా, ఫోన్ ట్యాపింగ్ అన్నాడా
సినిమాల్లో వందమందిని నరికి మానవత్వం తో మరో భూస్వామిని
“ఇది సీమరా నెత్తురు చిందించకు” అన్నాడా
మానవ హక్కుల కోసం మీడియా ముందు , ఫేస్ బుక్ లో పోరాడాడా
ఇట్స్ మై చాయిస్ అన్నాడా
కనీసం ఎప్పుడైనా ప్రజల మధ్యలో కొచ్చి నాలుగు మంచి వ్యాక్యలు చేశాడా

ఏమీ చేయలేదు
అతను చేసిన కాస్త పనల్లా నెలల నిండు భార్యకి తిరిగి వస్తానని చెప్పి యుద్దానికి వెళ్ళాడు. కానీ మళ్ళీ రాలేదు.

నాకు ఇతని త్యాగం గురించి తెలిసే టప్పటికి వయసు 11 ఏళ్ళు. మరణ వార్త తెలిసినప్పుడు అతని తండ్రి గారు అన్న ఒకే ఒక్క మాట ఇంకా గుర్తొస్తోంది

“నా చిన్న కొడుకు కూడా యుద్దం లోనే ఉన్నాడు. నా దేశానికి ఇంకో బిడ్డ ఇవ్వడానికి కూడా నేను సిద్ధం” అని. అప్పుడు పుట్టిన పసి బిడ్డ ఇప్పుడు 9 వ తరగతి చదువుతోంది.

మళ్ళి “నా మనవరాలు కూడా ఆర్మీలో చేరుతుందని ఆశిస్తున్నాను” అని హిందూ పత్రికకి ఆ పెద్ద మనిషి చెప్పిన మాటలు వింటుంటే నాకు నన్ను చూసి సిగ్గుగా అనిపిస్తోంది. అందుకే ఈ పోస్ట్ చేస్తున్నా.

” మా అబ్బాయి అమెరికాలో చదువుతునాడు”
” మీ అబ్బాయి ఇంకా సెటిల్ కాలేదా”
” మీ అమ్మాయికి ఇంకా పెళ్ళి చేయలేదా ”
” లిటరేచర్ ఆ, ఎందుకండీ సాఫ్ట్ వేర్ లో చేర్పించచ్చు కదా. వాడి భవిష్యత్తు నాశనం చేస్తున్నారు ”
” సార్. మీరు కొట్టినా పర్లేదు, మా వాడు బాగా ఇంగ్లీష్ లో మాట్లాడాలి ”
అని చెప్పి , మళ్ళీ సమాజం గురించి ఓ ఫీల్ అయిపోతున్నట్టు తిరిగే పేద్ద మనుషులున్న ఈ దేశంలోనే ఇలాంటి కుటుంబాలు కూడా ఉన్నాయి.
ఒకటి కాదు వందల కుటుంబాలున్నాయి. వాళ్ళ వల్లే మనం ధైర్యంగా తిరుగుతున్నాం. రాత్రి 3 కి రోడ్ల మీద ఇష్టమొచ్చిన చోట్ల షికారుకి దర్జాగా ఎల్తున్నాం. పొద్దున్న లేస్తే ఎవడి మీద ఏకి పారేద్దాం, ఎవడిని మీద పేడ విసురుదాం, బాస్ ని ఎలా తిట్టుకుందాం , పాడు ఉద్యోగం, అర్ధం చేసుకోని పెళ్ళాం అని తిట్టుకుంటా బ్రతికే మనకన్నా ఏన్నో వేల రెట్లు ఉన్నతంగా బ్రతుకుతున్న కుటుంబాలు ఇవి.

వీరికి ఎవరు పబ్లిసిటీ అక్కర్లేదు
ఎవరి పొగడ్తలు అక్కర్లేదు
వాళ్ళ కన్నీళ్ళు వాళ్ళకు అక్కర్లేదు
ఎవడి గుర్తింపూ అక్కర్లేదు.

తల ఎత్తి చూసినప్పుడు ఆకశం ఉండాలి
ఆ ఆకాశం లో నా జెండా రెప రెపలాడాలి
అనే కోరిక తప్ప

వీళ్ళని చూసినప్పుడల్లా అనిపిస్తుంది…

ఎంత సాధించామని కాదు
ఎంత గుర్తించారని కాదు
ఎలా బ్రతికామనేదే గొప్ప……..

( దేశం కోసం బ్రతికే ప్రతి కుటుంబానికి పాదాభివందనం చేస్తూ )

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Powered by WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: